Innowacje Technologiczne

Od początku swego istnienia nasza branża wykazuje stały postęp w dziedzinie efektywności i wydajności swoich produktów. Podejmujemy również znaczące wysiłki w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Poniżej przedstawiamy kilka osiągnięć naszej branży.

Pierwsze inicjatywy przemysłu w celu zwiększenia bezpieczeństwa produktów

W latach 30-tych i na początku 40-tych środkiem powierzchniowo czynnym (surfaktantem) używanym w proszkach do prania było mydło. Po wojnie rozpoczął się okres intensywnego rozwoju receptur proszków do prania. Dostępność alkilatów, związków chemicznych wytwarzanych z ropy naftowej, umożliwiła zastąpienie mydła tetrapropyleno-benzeno-sulfonianami.

Wkrótce jednak zaobserwowano ich negatywny wpływ na środowisko naturalne. W końcu lat 50-tych piana pojawiła się w rzekach całej Europy. Badania wykazały, że problem ten był związany z obecnością w proszkach do prania tetrapropyleno-benzeno-sulfonianu, składnika o niewystarczającym stopniu biodegradacji.

Przemysł zareagował wprowadzeniem nowego środka powierzchniowo czynnego uzyskiwanego z liniowego alkilobenzenu, ulegającego biodegradacji. W roku 1967 podpisano dobrowolne porozumienie na szczeblu europejskim zakazujące stosowania środków czystości zawierających sulfonian tetropropyleno-benzenu. Spowodowało to znaczące zmniejszenie wpływu proszków do prania na środowisko. Jest to jeden z przykładów aktywnej i dobrowolnej reakcji naszej branży na problemy ekologiczne, która nie została narzucona przez środki prawne.

Nowe maszyny, nowe materiały, nowe produkty
Pod koniec lat 60-tych i na początku lat 70-tych rynek pralek został zrewolucjonizowany przez wprowadzenie automatów z załadunkiem przednim. Te pralki wymagały zupełnie innych proszków, o całkiem odmiennej charakterystyce, zwłaszcza o mniejszym stopniu pienienia. Ponadto wprowadzono nowe tkaniny z włókien syntetycznych, takie jak nylon i poliester, które wymagały niższej temperatury prania.

Również w latach 70-tych w wielu rejonach Europy pojawił się problem eutrofizacji zbiorników wodnych, czyli nadmiernego wzbogacania w związki stymulujące rozwój roślin. Rozkład zwiększonej ilości roślin prowadził do nadmiernego zużycia tlenu z wody i w konsekwencji do śmierci organizmów zwierzęcych. Przemysł znów zareagował szybko i efektywnie, wprowadzając proszki do prania wolne od fosforanów (a zawierające np. zeolity i systemy polimerowe). Opracowano także nowe składniki proszków, umożliwiające pranie w niższych temperaturach: enzymy usuwające plamy pochodzenia białkowego (po raz pierwszy wprowadzone w roku 1963), enzymy amylazowe usuwające pozostałości skrobi (1973) oraz niskotemperaturowy aktywator wybielacza (TAED) w roku 1978, dzięki któremu można wybielać tkaniny w temperaturze 60°C, eliminując potrzebę gotowania.

W tym samym okresie, z myślą o biodegradacji składników oraz w odpowiedzi na dyrektywę 73/404/EWG w sprawie biodegradacji substancji powierzchniowo czynnych, przemysł zawarł dobrowolne porozumienie w roku 1975 zakazujące używania etoksylatów alkilofenolu w proszkach do prania przeznaczonych dla gospodarstw domowych, ze względu na ich niski stopień biodegradacji. Więcej informacji na ten temat znajduje się na stronie Biodegradacja.

Zwiększenie efektywności detergentów
Innowacje z lat 80-tych i 90-tych przyczyniły się do dalszego zwiększenia efektywności produktów. Te osiągnięcia przyczyniły się do redukcji ilości chemikaliów i opakowań zużywanych do produkcji detergentów w przeliczeniu na jedno pranie, przy jednoczesnym zapewnieniu takiej samej jak poprzednio lub lepszej wydajności.

Skupienie się na ochronie środowiska spowodowało zainwestowanie dużych zasobów i wysiłków w znalezienie nowych rozwiązań. Dużą rolę odegrali naukowcy zatrudnieni w firmach należących do A.I.S.E., współpracujący z ośrodkami akademickimi i ekspertami rządowymi w wielu krajach. Szczególną uwagę zwrócono na kontrolę wpływu na środowisko, ocenę ryzyka i, ostatnio, na ekologiczną analizę cyklu życia. Stosowanie tych metod doprowadziło do pełniejszego zrozumienia wpływu parametrów produktu na środowisko.

Ponadto po podpisaniu w roku 1992 Deklaracji w sprawie środowiska i rozwoju z Rio, nasza branża zwiększyła wysiłki w celu rozwoju produktów bardziej zrównoważonych środowiskowo.
W latach 1997 i 2002 organizacja A.I.S.E. wprowadziła dla domowych proszków do prania tak zwany Kodeks dobrej praktyki w zakresie ochrony środowiska. Efektem jest zmniejszenie zużycia chemikaliów i opakowań oraz zwiększenie wykorzystania substancji organicznych o większym stopniu biodegradacji. Umożliwiliśmy także obniżenie średniej temperatury prania w Europie, co znacznie zmniejszyło ilość zużywanej energii.

Od początku lat 90-tych stowarzyszenia A.I.S.E. i Cefic podjęły wiele dobrowolnych inicjatyw w dziedzinie zrównoważonego rozwoju. Karta na rzecz zrównoważonych środowiskowo środków i systemów czyszczących A.I.S.E. jest najważniejszą inicjatywą w dziedzinie środków czystości w Europie. Więcej informacji na temat najnowszych inicjatyw w dziedzinie zrównoważonego rozwoju znajduje się tutaj .


Deutsch Français Nederlands
Deutsch Français